Novo Libro

BONUS TRACK 
Ed. Galaxia, 2018
ler máis...

ELO - Novo Disco

Unión poético-musical entre Rosalía Fernández Rial e Serxio Moreira.
escoitar...

Contacto telefónico

Contratacións ou Consultas.

Chámame ó:
696 773 941

O fillo da Furia

Teatro Rosalía de Castro - A Coruña

Etiquetas: 

Amor Lorquiano

A Percusión ten corpo de muller e chámase Liberdade. Os sismos da súa danza palpitan sobre o peito aberto dun tablado flamenco, vibrando no ápice extremo dunha escena que abre a boca para cantar:

"El duende no está en la garganta; el duende sube por dentro desde la planta de los pies"

Como a poesía de Lorca, que só pode lerse de abaixo a arriba, coa boca na terra, mastigando raíz. Desde a esencia dos pobos que son elevados ata a infinitude da Vangarda.

Blaise et Sonia

Gústame abrir os libros pola metade, coller transportes en marcha, comezar as conversas in media res. Prefiro as botellas sen encher, as películas empezadas e os acordes centrais da partitura. Sempre me fascinaron as carreiras de relevos, as coreografías encadeadas e os elos que sosteñen as cadeiras dos carruseis.

-Seis...-Écoute-moi-...Sei...

Lusaka

De nenas, podiamos ver a Estatua da Liberdade desde a Punta da Barca. Especialmente nos días despexados: mira, alí está o braso, pequeniño de todo... Ai si!...

Para a nosa ilusión infantil, o Atlántico era unha poza máis na que xogar e á que poder baleirarlle a auga batendo forte os pés.

Xénese

Cando o paraíso perdeu a condición eterna, artificial, mudamos o espazo da fe polo do pensamento; as edificacións quiméricas por principios físicos; os estupefacientes por identidade. En canto derruímos o conformismo, atopamos a presente forma de existir e recobramos o valor das variables empíricas. A cada intre desactivamos un barrote da gaiola que nos impuxemos e, dúbida mediante, volvémonos reconstruír, unha e outra vez.

Des-instrución

Cada vez que a atopes na escaleira, vira de sentido e acelera chanzos sen control, atragoándote co afán de evitala. En canto a perdas de vista, volve activar o refrixerador que garante a conservación do teu obxectivo imperturbable. Ten por seguro que nada pode deter as decisións tomadas, inxeridas, indixestas, inxectadas.

Ou si?

Se cadra, sentar a pensar se subir ou baixar non é tan mala opción.

Ao mellor o encontro coa incerteza outorga outras saídas posibles.

Había unha vez...

Había unha vez unha vila con nome de árbore onde as nenas non temían ao lobo porque se sabían máis feras cá el. Como landras rebeldes, xamais seguían a traxectoria da gravidade e gabeaban polas paredes nun desafío de gadoupas ceibes e pintaúñas ao vento. O ronsel do seu esmalte erixía cadros desmarcados das estruturas establecidas; murais que fendían os límites físicos para inaugurar outras realidades posibles.

Páxinas

Subscribirse a Rosalía Fernández Rial RSS
 

Consultas e Suxestións

Contacta! Opina! Rebate!

 

 

Outras Canles

Rosalía nas Redes.

FacebookTwitterCanal de Youtube Canal de Youtube
Perfil de Google + As Escollas Selectiva - Blogaliza Wikipedia 
 

Noticieiro

Recíbenos por correo!

Suscríbete!

 

Poesía en Acción

Poesía a golpe de PLAY.

Ver vídeos