Entrada de blog

on the road

Como rescatándote dun naufraxio, xusto antes da hipotermia, arroupo a túa nudez coa máis poética das linguaxes. Acollo o teu corpo á deriva entre arneses de versos falados, terreais. Sen artificio algún:

-Veño a levarte comigo.

Abrímoslle as portas á noite e, detrás do frío, aparece o horizonte do imaxinario que compartimos. Uns tragos de literatura beat, asfalto sen rumbo e a guitarra do sempre xoven Bob. Like a Rolling Stone.

-Non, tampouco hoxe hai dirección a casa, querido.

Tras tantos invernos, a vida comeza.

Agora.

Volvamos nacer

a cada kilómetro.

Rosalía Fernández Rial

Escrito en ruta o 26/07/2016

 

Consultas e Suxestións

Contacta! Opina! Rebate!

 

 

Outras Canles

Rosalía nas Redes.

FacebookTwitterCanal de Youtube Canal de Youtube
Perfil de Google + As Escollas Selectiva - Blogaliza Wikipedia 
 

Noticieiro

Recíbenos por correo!

Suscríbete!

 

Poesía en Acción

Poesía a golpe de PLAY.

Ver vídeos